มารั่วกันเหอะ~*

ฮือๆ ไม่นึกเลย ว่าจะต้องอับอายประชาชีขนาดนี้ T T .........

.

.

.

ครือ.... เรื่องมันเริ่มที่ว่า ช่วงนี้เราต้องไปเรียนพิเศษที่มหิดลทุกวัน มันไกลกะบ้านมากเลย ต้องตื่นตี4กว่า นอนที่ก็เที่ยงคืนตีหนึ่ง เราก็นอนไม่พอ ตาเป็นหมีแพนด้ามาหลายอาทิตย์แล้วเนี่ย ความเหนื่อยมันก็สะสมอะนะ

ปกติ เวลากลับบ้านก็จะขึ้นรถสายแปดลงแฮปปี้แลนด์แล้วต่อรถอีก กลับแบบนี้เพราะมันถูกที่สุด(....ด้วยความงก) อีวันนี้ เจ้ากรรม!! เราขึ้น156 ต่อจากแฮปปี้แลนด์ ด้วยความเหน็ดเหนื่อย+เบลอ พอจะถึงป้ายบ้านเรา เราลุกขึ้นด้วยขาปวกเปียก และ....

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ดดดด!!!!!!! (เสียงนี้ป่าวหว่า)

รถเมล์เจ้ากรรมมันพุ่งกะทันหัน ไอ้เราไม่ทันตั้งตัว ...จะเหลือเหรอท่าน เราล้มลงไปนอนราบกับพื้นรถเมล์อย่างสวยงาม(นอนราบ!! เน้นจริงๆ ลงไปนอนเลย คิดดู!!!) ถ้ามีกรรมการให้คะแนนอยู่แถวนั้น ไม่มีทางให้ต่ำกว่า9.5 แน่ - -" ลงไปกระแทกพื้นเสียงดังปั๊ก คนหันมามองทั้งรถเมล์ ที่แย่กว่านั้น ที่ไปเรียนพิเศษเนี่ย เค้าบังคับให้ใส่ชุดนักเรียน จะเหลือหรอคะ (*ตรงนี้ล่อแหลม NC-17) ไม่รู้จะมีคนเห็นใต้กระโปรงดิชั้นไปซักกี่คน ดีที่เราไม่ใช่สาวกระโปรงเหี่ยน มันเลยไม่เปิดเท่าไหร่ แต่คนที่เห็นอะไรไป....ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย ที่ต้องทำให้เห็นภาพติดตาหลอนๆ...

พอลงจากรถ วิ่งสุดชีวิตเลยเจ้าค่ะ ไม่รู้จะทำไรแล้วตอนนั้น มีแต่ความอาย (ฮือๆๆๆๆ อาย อายโว้ย~~~~ยยยย)

T T

*รถเมล์คันนั้น เป็นสาย 156 ผ่านหน้าเดอะมอลล์บางกะปิเวลาประมาณ 6โมง 45 วันที่ 18 ตค. 49 ใครขึ้นคันๆนั้น พบเจอเห็นเหตุการณ์ที่ว่า และอ่านบล็อกนี้ โปรดมาเมนต์อโหสิกรรมแก่เราด้วย ฮือ~~~~~อออ

ไหนๆวันนี้ขึ้นรถเมล์สายแปด ขอฝากเพลงไว้เพื่อทุกท่าน

"รถเมล์สายแปด" ของโอบเอื้อ อาจเคยฟังกันแล้ว เป็นเพลงแปลงจาก "ฤดูที่ฉันเหงา" ผู้ที่ขึ้นสายแปดเป็นประจำ คงจะโดนสุดๆ ลองฟังกันดู ฮาโครตๆ

http://download.yousendit.com/547E15C455A3F95E

โหลดภายใน7วันนะ รึถ้าไฟล์หมดอายุก็

http://www.sendspace.com/file/rlyanf